Wij zijn de klassieke vertrekkers, kinderen het huis uit en aan het studeren, boot kopen, vertrekken en “10 jaar wegblijven” (zolang we gezond blijven en het leuk blijven vinden).
Wij hebben onze Astrea 42 nu een dikke 2 jaar en de laatste anderhalf jaar wonen en zeilen we hier full-time op. Maar de pret is al veel eerder begonnen met het bezoeken van boatshows en leren van mensen die ons voorgegaan zijn.
Wij hebben eerder 2 monohulls gehad, wat races gedaan en veel gechartered toen de kinderen nog kleiner waren, waaronder op de drie grote chartermerken Leopard, Lagoon en Fountaine Pajot. Ook hebben we veel video’s gekeken van mensen die op hun boot wonen. We hadden dus een aardig idee wat we wilden hebben (binnen ons budget…).
Ik noemde net Fountaine Pajot een charter merk, maar dat is niet helemaal correct. Van de 42 en 45 worden er meer aan particulieren verkocht dan aan charterbedrijven. Dat zie je bijvoorbeeld terug in de rally van de Canarische Eilanden naar het Caraïbisch gebied waar wij aan meededen. Van de 25 boten waren er 5 catamarans, waarvan 4 Fountaine Pajot. Het was geen race, maar toch leuk dat een Elba 45 als eerste aankwam van alle 25 boten (voor 2 Amels).
Een belangrijk onderdeel voor als je langere tijd aan boord wilt blijven zijn de aanpassingen buiten de gewone optielijst die je wilt doen. Voor ons was dit nogal een lange lijst met wensen (de aanpassingen zijn te lezen op sunriser.nl). Hier komt de werkelijke toegevoegde waarde van de dealer naar voren. Wij hebben de boot eerst naar Nederland gevaren en daar heeft het team van Newpoint Yachting fantastisch werk geleverd en ook ons geholpen met de dingen die we zelf konden en wilden doen.
Nu na 2 jaar zijn er ook `opties` waar wij bij aanschaf niet aan gedacht hadden. Als vertrekker bouw je snel een sociaal netwerk op van mede vertrekkers. En dan blijkt de Astrea ook het leukste schip om mensen op te ontvangen!
Het eerste jaar zijn wij naar de Middellandse zee gegaan en aan het eind via Marokko naar de Canarische eilanden gevaren. Vanuit daar zijn wij dit jaar vertrokken naar Kaap Verdie en vervolgens naar Suriname (in 13 dagen en 2 uur, met een gemiddelde snelheid van 6,2 knopen). Vervolgens via Tobago naar Granada en de rest van de Caribische eilanden.
Onze plan is komende maanden richting Curacao te gaan en dan nog een jaar in het Caribisch gebied te varen.
De ervaring van de afgelopen maanden is dat de minder bekende bestemmingen als Marokko, Suriname, Tobago en Dominica meer indruk hebben gemaakt op ons dan de bekendere plekken. Daarom denken we nu richting Jamaica, Guatemala en Honduras, maar dat kan nog veranderen. Daarna willen we door het Panama kanaal de andere kant bekijken.
We maken veel mee en moeten dit ook verwerken. Het om de paar weken schrijven van een stukje en daarbij foto’s uitzoeken helpt ons daarbij. Het resultaat kan je lezen op sunriser.nl.
